Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2015/11242 E. 2015/19235 K. 01.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/11242
KARAR NO : 2015/19235
KARAR TARİHİ : 01.12.2015

MAHKEMESİ : YOZGAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 30/12/2014
NUMARASI : 2013/65-2014/1497

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, kuaför olan davalıların kuaför dükkânında saçlarını boyattığını, davacının saçlarının farklı renklerde olduğunu belirterek davacının sinirlerinin bozulması, üzülmesi, hastaneye gitmesi nedeniyle 5.000 TL manevi tazminat ile saçlarına yeniden bakım yapılması için uğranılan 400 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalılar vekili cevabında, olayda kusurlu olmadıklarını beyan etmişlerdir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 2.500 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, maddi tazminatın ise, maddi zararın ispatlanamaması nedeniyle reddine karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Davalıların kuaför salonu işlettikleri işyerine davacının saçlarını boyatmak amacıyla geldiği ve işlem sonunda davacının istediği renklerde boyanmamış olması ve ayrıca saç diplerinde yanma ve saç tellerinde yıpranma olduğundan, davalılar hakkında Sulh Ceza Mahkemesince, taksirle bir kişinin yaralanmasına sebebiyet vermek suçundan yargılama yapılarak adli para cezası verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, davada maddi tazminat talebinin reddine karar verildiğine göre, davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, mahkemece; bu konuda bir karar verilmemesi doğru değilse de, belirtilen hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasına AAÜT’nin 12/2 maddesinde “Hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmü gereğince davalılar lehine “400 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine” cümlesinin ilave edilmek suretiyle HUMK’nın 438/VII.maddesi gereğince hükmün düzeltilmesine ve düzeltilerek bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.