Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2015/12500 E. 2016/5650 K. 12.04.2016 T.

Yayınlanma Tarihi: 08.12.2023 08:04


YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/12500
KARAR NO : 2016/5650
KARAR TARİHİ : 12.04.2016

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 12.04.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ... ile vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 1975 yılında evlendiklerini, davalı eşin, 2008 yılının Ağustos ayında, müşterek hanede bulunan müvekkiline ait eşyaları, müvekkilinin bilgisi dışında, şuan yaşadığı eve taşıdığını, tarafların 17.07.2010 tarihli ilamla boşandıklarını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak; müvekkilinin bilgisi dışında müşterek haneden götürülen davaya konu eşyaların aynen, olmadığı takdirde bedelleri toplamı olan 43.600,00 TL'nin, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin, kişisel eşyaları ile örf ve adet gereği kendisine ait olan eşyaları götürdüğünü, müvekkilinin evliliğin başından beri çalışıp, 1994 yılında emekli olduğunu, dava dilekçesinde 11, 15, 17, 25, 30, 32, 35, 36 ve 43. sırada belirtilen eşyaların müvekkiline ait çeyiz eşyaları olduğunu, 18 ve 19. sırada belirtilen yatak odası takımlarının müşterek çocuklar için tarafların ortak geliri ile alındığını, 13, 16, 21, 22, 26, 29 ve 40. maddelerde belirtilen eşyaların mevcut olmadığını, bu eşyalar haricinde geri kalan eşyaların tamamını tarafların müşterek gelirleri ve her iki tarafın katkıları ile satın alındığını, eşyaların mülkiyetinin müşterek olduğunu, davacı tarafından talep olunan bedellerin fahiş ve afaki olduğunu, bir an için davacının talebi haklı olarak kabul edilse bile eşyaların dava tarihindeki yıpranma değerlerinin düşülmesi gerektiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.
Mahkemece; dava dilekçesi ekinde bildirilen listenin 11. sırasında belirtilen Maraş işi iki adet sandık, 18 ve 19. sıralarında belirtilen çocuklara ait tek kişilik yatak odası takımları yönünden davanın reddine, 21,22, 23 (24) sırasındaki eşyalar yönünden davanın kabulü ile dört adet el dokuması olduğu belirtilen halının aynen, aynen olmadığı taktirde ikinci bilirkişice belirlenen 2.400,00 TL bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 1.bilirkişi raporunda değer belirtilmeyen ikinci bilirkişi raporunda 1.750,00 TL değer biçilen 15. sıradaki yemek takımının değeri 400,00 TL, 16. sırada 800,00 TL değer biçilen yemek takımının bedeli 300,00 TL, 30. Sırada 1.000,00 TL değer biçilen perdelerin değeri 200,00 TL, 35. Sırada 600,00 TL olarak değer biçilen kristal eşyaların değeri 250,00 TL olmak üzere 1.150,00 TL, 12, 29,33, 34, 42, 43 ve 44. sırada talep edilen eşyaların değeri 2. bilirkişice belirlenen toplam 1.070,00 TL, diğer eşyaların değeri birinci bilirkişi raporunda belirlenen toplam 2.035,00 TL olarak kabulü ile değerler esas alınmak suretiyle toplam 4.255,00 TL olarak hesaplanan eşyaların tarafların paylı mülkiyetinde olduğu kabulü ile 1/2'si 2.127,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir.
Dava; ev eşyalarının aynen, olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 280.80 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.