YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/12726
KARAR NO : 2015/19128
KARAR TARİHİ : 30.11.2015
MAHKEMESİ : KIRŞEHİR AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ : 12/03/2015
NUMARASI : 2014/614-2015/172
Taraflar arasındaki yoksulluk-iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, dava dilekçesi ile; aylık 400 TL olan yoksulluk nafakasının 600 TL ye çıkarılmasını, çocuklar Sude ve Sevde için hükmedilen 250’şer TL iştirak nafakasının 450’şer TL ye çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı dilekçesi ile; davanın reddini istemiş olmadığı takdirde TEFE-ÜFE oranında artırım yapılmasını ve her yıl bu oranlarda artırım kararı verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; davacının kendisi için istemiş olduğu nafaka artırım talebinin reddine, müşterek çocuklar için iştirak nafakasının ayrı ayrı aylık 325,00’şer TL’ye çıkartılmasına, davacı ve müşterek çocuklar için bundan sonra her yıl yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası artırımlarının ÜFE oranında gerçekleşmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.
TMK’nun 175.maddesinde; “Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.” Kanunda öngörülen şartlar davacı lehine gerçekleştiği takdirde, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına ve hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekir. TMK’nun 176/4. maddesinde de; “Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir” düzenlemeleri bulunmaktadır.
Anılan yasal düzenlemelere göre, iradın artırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.
Somut olayda, tarafların 2012 yılında boşandıkları, davacı lehine aylık 400,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği, eldeki davanın 23.09.2014 tarihinde açıldığı, davacının ev hanımı olduğu, davalının polis olduğu 3.000 TL maaş aldığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece; yoksulluk nafakasının niteliği ve takdir edildiği tarih gözetilerek, nafakanın TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme, yasal olmayan gerekçe ile yoksuluk nafakasının artırım talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş olup, bu konu bozmayı gerektirmiştir.
Ayrıca, hâkim, iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başkasına hükmedemez.(HMK m.26; HUMK m. 74)
Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesi ile sadece nafakaların artırılmasını talep etmiş, sonraki yılların artışına ilişkin bir talepte bulunmamıştır.
Hal böyle olunca, mahkemece; bu yön gözetilmeksizin davacı ve müşterek çocuklar için bundan sonra her yıl yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası artırımlarının ÜFE oranında gerçekleşmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.