YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/16133
KARAR NO : 2015/18087
KARAR TARİHİ : 16.11.2015
Y A R G I T A Y İ L A M I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : VİRANŞEHİR ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ
TARİHİ : 04/03/2015
NUMARASI : 2014/790-2015/203
Taraflar arasındaki iştirak nafakasının azaltılması-artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı dava dilekçesinde; tarafların Viranşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/645 Esas ve 2011/629 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, müşterek çocuğun velayetinin davalı anneye verildiğini, müşterek çocuk için aylık 350 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, davalının Şanlıurfa ili Suruç Belediyesi’nde çalışmaya başladığını belirterek hükmedilen nafakanın 150,00 TL’ye indirilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; müvekkilinin belediyede sözleşmeli olarak çalıştığını, müşterek çocuğun masraflarının arttığını belirterek iştirak nafakasının azaltılması talebinin reddine, ayrıca iştirak nafakasının yetersiz olduğunu belirterek iştirak nafakasının aylık 500,00 TL’ye yükseltilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davanın ve karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı-karşı davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı-karşı davacının vekilinin temyiz itirazlarının değerlendirilmesi sonucunda;
TMK.nun 182.maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.
TMK.nun 330.maddesindeki düzenleme, nafaka miktarı çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir şeklindedir.
“Hakimin Takdir Yetkisi” başlıklı 182.maddesinin 2.fıkrasında; “Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur.
Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.” 3.fıkrasında da “Hakim, istem halinde irat biçiminde ödenmesine karar verilen bu giderlerin gelecek yıllarda tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre ne miktarda ödeneceğini karara bağlayabilir” hükmü yer almaktadır.
Yine aynı kanunun “Durumun Değişmesi” başlıklı 331.maddesinde; “Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır” düzenlemesine yer verilmiştir.
Görüldüğü üzere; tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde taraflarca her zaman nafaka artırımı davası açılabilir. (HGK. 15.07.2009 gün ve 3-352 E./348 K.)
Somut olayda çocuğun yaşının büyümesi, eğitiminin devam etmesi, ihtiyaçlarının artması dikkate alınarak, babayı ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde, TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre annenin katkısı da düşünülerek dengeyi sağlayacak bir miktar iştirak nafakası artışına karar verilmesi gerekir iken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile iştirak nafakasının artırılması talebinin de reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davalı- karşı davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.