YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/508
KARAR NO : 2015/8403
KARAR TARİHİ : 12.05.2015
MAHKEMESİ : UŞAK 1. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ : 22/10/2014
NUMARASI : 2014/83-2014/595
Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı dilekçesinde;davalı ile Uşak Aile Mahkemesi’nin 19.09.2008 tarihli kararı ile boşandıklarını,müşterek çocukları A.. O..’ın velayetinin kendisine verildiğini,müşterek çocuğun ilköğretimde eğitim gördüğünü,kendisinin kuaför dükkanı olup dükkan kirasını dahi vermekte zorlandığını,davalının ise Antalya’da büyük bir otelde çalıştığını,yüksek miktarda aylık geliri olduğunu,tüm bu nedenlerle müşterek çocuk lehine boşanma dava tarihinden itibaren aylık 500 TL iştirak nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde;davacının boşanma davası sonucunda çocuk için nafaka talep etmediğini,o zaman bu konuda anlaştıklarını,davacıya araç verdiğini,kendisinin Antalya’da otellerde geçici olarak yaz mevsiminde çalıştığını,otelden aylık 900 TL ücret aldığını,yeniden evlendiğini ve bakmakla yükümlü olduğu bir çocuğu olduğunu,aylık 375 TL kira ödediğini,talep edilen nafakayı ödeyecek gücü olmadığını,davacının ise kadın kuaförü olup kendisine ait işyeri olduğunu,duyduğu kadarıyla davacı adına kayıtlı 2 daire olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece;davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren müşterek çocuk lehine aylık 200 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
./..
Ancak,mahkemece yargılamada kendisini vekil ile temsil ettirmeyen davacı taraf lehine 1.500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değilse de;bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediği ve hakimin takdir yetkisi kapsamında kalmadığından, hükmün HUMK 438/7, C-2 hükmü ve 6100 sayılı HMK’nun 370/2 ek 3/1 maddeleri gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Bu nedenle hükmün 5.maddesinde yer alan “ve kendisini vekille temsil ettirdiğinden 2014 yılı A.A.Ü.T uyarınca 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.