YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5141
KARAR NO : 2015/13878
KARAR TARİHİ : 09.09.2015
MAHKEMESİ : KAYSERİ 4. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ : 06/01/2015
NUMARASI : 2014/709-2015/6
Taraflar arasındaki tedbir ve birleşen yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı eşin haklı sebep olmadan evi terk ettiğini, davacının ve ailesinin geçimini temin etmediğini, davacının gelirinin bulunmadığını belirterek aylık 500,00 TL tedbir nafakasına ve her yıl yüzde 10 oranında artırılmasına hükmedilmesini, birleşen Kayseri 1. Aile Mahkemesinin 2014/684 e 2014/886 k sayılı dava dilekçesinde; davacının Ahi Evran Endüstri Meslek lisesinde öğrenci olduğunu, davalı babanın herhangi bir katkıda bulunmadığını belirterek aylık 500,00 TL yardım nafakasına ve her yıl yüzde 10 oranında artırılmasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde; talep edilen nafakaları ödeyecek gücü olmadığını, emekli aylığından sağlık harcamaları ve kredi kesintileri nedeniyle 550-600,00 TL kaldığını, ek iş bulduğunda çocuklarına ve eşine yardım ettiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile; asıl davada davacının ayrı yaşamakta ve nafaka istemekte haklı olduğu gerekçesiyle, dava tarihinden geçerli olmak kaydıyla aylık 300,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı lehine AAÜT hükümleri uyarınca kabul edilen miktar üzerinden belirlenen 432,00 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen davada davacının eğitimine devam ettiği ve davalının maddi katkıda bulunmadığı gerekçesiyle dava tarihinden geçerli olmak kaydıyla aylık 150,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı lehine AAÜT hükümleri uyarınca kabul edilen miktar üzerinden belirlenen 216,00 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından sadece vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.
1) Asıl dava yönünden temyiz incelemesinde;
Karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 9/1. maddesine göre, nafaka davalarında hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden Tarifenin üçüncü kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamı avukatlık ücreti olarak hükmolunur, bu miktarlar tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamaz hükmüne göre davacı vekili lehine 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tarifenin üçüncü kısmına göre hesaplanan 432,00 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değilse de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün vekalet ücretine ilişkin 4. maddesindeki “432,00 TL nispi” ifadesinin çıkartılarak, yerine “1.500,00 TL” rakamının yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,
2) Birleşen Kayseri 1. Aile Mahkemesinin 2014/684 E 2014/886 k sayılı dava yönünden temyiz incelemesinde;
5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK. nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL. ye çıkarılmıştır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 6.4.2005 tarih ve 2005/3-169 E- 235 K. sayılı kararı ile nafaka davalarında temyiz ve karar düzeltmede yıllık nafaka miktarının dikkate alınacağı açıklanmıştır.
Hüküm, yıllık nafaka (farkı) miktarı itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.