Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2015/6475 E. 2015/19895 K. 08.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/6475
KARAR NO : 2015/19895
KARAR TARİHİ : 08.12.2015

Y A R G I T A Y İ L A M I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANTALYA 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 26/12/2014
NUMARASI : 2011/459-2014/588

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 08/12/2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ve vekili Av. D.. Ö.. geldi. Karşı taraf davacı vekili Av. E.. K.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında 2005 yılında adi ortaklık sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeyle tarafların, Meşelik Kır Bahçesi adı verilen yeri birlikte işletmek üzere anlaştıklarını, işletme için birlikte masraf yaptıklarını, davalının müvekkiline kâr payı ödemediğini belirterek; adi ortaklığın tasfiyesini, fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak, kâr payına karşılık 5.000,00 TL ile müvekkili tarafından işletme için yapılan masraflara karşılık olarak 45.000,00 TL'nin davalıdan faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde, davacı ile adi ortaklık sözleşmesi imzaladıklarını kabul etmiş, ancak davacının işe başladıktan sonra bu işletmeden kâr elde edilemeyeceğini söyleyerek ayrılıp, eşine ait Beach Parkta 12 nolu plajı işletmeyi tercih ettiğini, böylece adi ortaklığın kurulmadan fiili olarak sona erdiğini, devamında kendisinin Meşelik Kır Bahçesi'ni işletmeye tek başına devam ettiğini, burası için masraflar yaptığını, işletmenin kâr elde etmeye başlaması üzerine davacının huzurdaki davayı açtığını, davacının işletmeye masraf yaptığı iddiasını ispata yönelik olarak sunduğu faturaların davaya konu işletmeye ait olmadığını, bu faturaların davacının eşine ait işletmeye ait masrafların faturaları olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne, adi ortaklığın tasfiyesine, davacı tarafça adi ortaklığa konulan malzemelerin masrafları istendiğinden, ayrıca tasfiye memuru atanmasına gerek olmadığına, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak suretiyle 5.000,00 TL kâr payı ile 45.000,00 TL ise malzeme masraflarının dava tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir.
Dava, adi ortaklığın tasfiyesi ile kâr payı ve masraf bedeli istemine ilişkindir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 2.561.65 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

3.415.50.TL.Harç
853.85.TL.Peşin
_____________
2.561.65.TL.Bakiye