YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/8504
KARAR NO : 2016/5529
KARAR TARİHİ : 11.04.2016
MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı …’ın müvekkili kurumdan emekli aylığı almakta iken 27/05/1998 tarihinde yeniden göreve başladığını, fuzulen tahsil edilen 25/06/1998-31/01/2001 tarihleri arasındaki aylıkları tutarı 5.107.091.000 TL borç çıkartılıp takibe bildirildiğini, 2000 yılı tüm devre ve farkları sandıklarına alacak kaydedildiğinden 18/05/2001 tarihinde 2.500.201.000 TL borca mahsup edildiğini, 2.606.890.000 TL bakiye sandık alacağının kaldığını, alacaklarına ilişkin davalı banka müfettişlerince soruşturma yapıldığını, …’ın göreve girdiği tarihten sonraki emekli aylıklarının, bir kısım banka personeli tarafından haksız yere tahsil edildiğinin tespit edildiğini, bir kısım banka personeli hakkında .. 7.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2002/1953 Esas numaralı dosya ile bilgisayar ortamında sistemin yanlış işlemesini sağlayarak menfaat sağlama suçundan kamu davası açıldığını belirterek, 2.606,89 YTL alacak ile ödeme tarihinden 22/08/2006 tarihine kadar işletilen 10.405,38 YTL yasal faizi olmak üzere toplam 13.012,27 YTL alacak ile asıl alacak miktarına 23/08/2006 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 2.606,89 TL asıl alacak, 22/08/2006 tarihine kadar işlemiş 10.399,38 TL faiz olmak üzere toplam 13.006,27 TL alacağın 23/08/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili; 2.606,89 TL asıl alacak ile ödeme tarihinden 22/08/2006 tarihine kadar işletilen 10.405,38 TL yasal faiz talep etmiş olup, faizi asıl alacak haline getirerek toplamda 13.012,27TL üzerinden dava açmıştır.
Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK’nun 2/1. maddesinde “Müddeabih para ise mahkemenin vazifesini tayinde miktarı esas ittihaz olunur” hükmüne göre, konusu para olan davalarda görevli mahkeme dava dilekçesinde talep edilen alacak miktarına göre belirlenir.
2006 tarihinde görev sınırı 5.490 TL olduğuna göre, dava konusu alacak miktarının 13.012,27 TL itibariyle Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, mahkemece görev yönü gözetilmeden işin esası hakkında yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.