YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/11159
KARAR NO : 2016/11096
KARAR TARİHİ : 21.09.2016

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, dava dilekçesinde; tarafların boşanması ile müşterek çocuklar… için hükmedilen 175’er TL iştirak nafakasının aradan geçen sürede çocukların ihtiyaçlarında artış olması nedeniyle yetersiz kaldığını belirterek; iştirak nafakasının 500’er TL’ ye artırılmasına karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, cevap dilekçesinde; ödeme gücü olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 175’er TL iştirak nafakasının, dava tarihinden itibaren 350’şer TL’ye artırılmasına karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın tüm, davacı tarafın ise vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazları dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Dava; nafaka artırım talebine ilişkindir. Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 9 maddesinin 1. fıkrasına göre; nafaka davalarında hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden tarifenin üçüncü kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamı, vekalet ücreti olarak hükmolunur. Bu miktarlar, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamaz denilmektedir. Yine aynı maddenin 2. fıkrasında nafaka davalarında reddedilen kısım için avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği hususu düzenlenmiştir.
Somut olayda, mahkemece; nafakanın reddedilen kısmı için davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve “hakimin takdir yetkisi kapsamında” kalmadığından, hükmün HUMK 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Bu itibarla, hükmün 6.fıkrasındaki “Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden 2015 yılı AAÜT ye göre 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı tarafa iadesine, 21.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.