YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/10819
KARAR NO : 2021/2560
KARAR TARİHİ : 11.03.2021
MAHKEMESİ : … BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ …. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf talebinin esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacılar; davacı …’in maliki olduğu taşınmazı, diğer davacıların mesken olarak kullandığını, davalının ise komşu taşınmazın maliki olduğunu, davalı tarafça boş bırakılan evde onarım ve bakım yapılmadığını, bir süredir madde bağımlısı, başıboş bir takım kişilerin eve girip çıktığını, 18/11/2017 gecesi bu kişilerce kontrolsüz şekilde ateş yakıldığını ve davalıya ait taşınmazda yangın çıktığını, yangındaki patlamaların kendi evlerine sıçradığını, davacı …’ın kendini ve ailesini yangından çıkarmaya çalışırken yüzünde ve ellerinde ağır yanıklar meydana geldiğini, evlerinin büyük hasar gördüğünü, ayrıca davacı …’a ait aracın tamamen yandığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı … için 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi, Ahmet için 3.000 TL maddi, Arzu, Zehra, Sibel ve Berra Nur için 10.000’er TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmişler, 06/05/2019 tarihinde maddi tazminat taleplerini davacı … yönünden 4.300 TL, davacı … yönünden 150.997,30 TL’ye yükselterek, talep edilen tazminatların haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmişlerdir.
Davalı; dava konusu yangının çıkmasında sorumluluğunun olmadığını, gerekli önlemleri alarak evin bakımlarını yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince; davacı … için 149.500 TL araç hasarı, 1.497,30 TL geçici iş görmezlik tazminatı olmak üzere toplam 150.997,30 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın, davacı … için lehine 4.300 TL ev hasarından kaynaklanan
maddi tazminatın, davacılar … için lehine 3.000’er TL, manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesince verilen karara karşı, davalı tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, ilk derece mahkemesince verilen 13/02/2020 tarihli ek kararla; davalı vekilinin istinaf başvurusunun süresinde olmaması nedeniyle istinaf talebinin reddine karar verilmiş işbu ek karara karşı, davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge adliye mahkemesince; davalı vekilinin istinaf talebinin süresinde olmadığı, ilk derece mahkemesinin 13/02/2020 tarihli ek kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davalı tarafın 11/06/2019 tarihli karara karşı ileri sürdüğü istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2) Bölge adliye mahkemesince; davalı tarafın istinaf başvurusunun süresinde olmadığını belirleyen ilk derece mahkemesinin verdiği 13/02/2020 tarihli ek karara karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile 11/06/2019 tarihli karara karşı davalı tarafın istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK’nın 370/2 maddesi hükmü gereğidir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “11/06/2019” ve “esastan reddine” ifadelerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerlerine sırasıyla “13/02/2020” ve “usulden reddine” ifadelerinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.