Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2020/7387 E. 2021/1055 K. 08.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/7387
KARAR NO : 2021/1055
KARAR TARİHİ : 08.02.2021

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kısmen kabulüne dair verdiği kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK’nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01/01/2017 tarihinden itibaren 41.530,00 TL’ye çıkarılmış olup, alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi, tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu 362/2 maddesi hükmü gereğidir.
Eldeki dava dosyasında 56.250,00 TL tutarlı takip nedeniyle, vaki itirazın iptali istenilmiş, ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 33.893,00 TL ‘lik kısım yönünden itirazın iptali ile bu miktar üzerinden takibin devamına karar verilmiş, karar sadece davalı tarafça istinaf edilmiş , Bölge Adliye Mahkemesince ise ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak 6.630,31 TL asıl alacak ve değişen oranlarda işleyecek reeskont faizi ile takibin devamına karar verilmiştir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararının verildiği tarih itibariyle kesin nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 tarihli ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 08/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.