Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2009/16220 E. 2010/21467 K. 22.12.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/16220
KARAR NO : 2010/21467
KARAR TARİHİ : 22.12.2010

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit
HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre mahkemenin 23.11.2006 tarihli ek kararı hükmün temyiz edilmiş olması nedeniyle yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Yakınanın hükümden sonra verdiği 30.10.2006 havale tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, hakaret suçunun takibi şikayete bağlı suçlardan olduğu gözetilerek 5271 sayılı CYY.nın 243 ve 5237 sayılı TCY.nın 73. maddesine göre yeniden inceleme yapılarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,
2- Tanıklar dinlenmeden önce bu kişilere tanıklığın öneminin hatırlatılmaması suretiyle CYY.nın 53. maddesine aykırı davranılması,
3- Hükümde suç yeri ve zaman dilimi belirtilmeyerek CYY.nın 232/2-c maddesine uyulmaması,
4- Tanık … ve tanık …’ın anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
5- Kabule göre;
a) Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar irdelenmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b) Sanığa tayin edilen cezanın TCY.nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde gösterilen hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilinceye kadar devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
c) TCY.nın 53. maddesinin tehdit suçundan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
Yasaya aykırı ve sanık … müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.