Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2009/20913 E. 2011/22702 K. 30.11.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/20913
KARAR NO : 2011/22702
KARAR TARİHİ : 30.11.2011

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yangın çıkarma
HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan kamu davası açılmamış olmasına rağmen, bu suçla ilgili olarak cezanın ertelenmemesine ve 5237 sayılı TCK.nun 53/l-a-2 maddelerine göre 1 yıl süre ile kamu hizmetlerinden yasaklanmasına karar verilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilip bozma nedeni yapılmayarak, yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen kasten yangın çıkarmak eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Eleştiri dışında cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Sanığın adli sicil kaydındaki hükümlülüğü nedeniyle koşulları bulunmasına karşın TCY.nın 58. maddesindeki tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozmayı gerektirmediği,
Ancak,
5237 sayılı TCY.nın 53/1 -( c ) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1 – a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık …’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1 .madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca, 53.maddenin uygulanmasına dair paragrafının çıkartılmasına, yerine “5237 sayılı TCY.nın 53/1 – ( c ) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1 – a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı” ifadesinin eklenmesi suretiyle tebliğnameye uygun olarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.