Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2010/11454 E. 2012/7239 K. 28.03.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/11454
KARAR NO : 2012/7239
KARAR TARİHİ : 28.03.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevli memura mukavemet
HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak, sanık lehine yasanın infaza ilişkin hükümler dikkate alınmadan ve yalnızca önceki ve sonraki yasaların ilgili hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan somut ceza miktarlarının karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCY.nın uygulanması durumunda sanığın ceza evinde daha fazla kalacağı biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle 765 sayılı TCY.nın 258/1, 81/1. maddeleri uyarınca hükümlülük kararı verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık … müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, 765 sayılı Yasanın 258/1, 81/1-3. maddeleri ile kurulan ceza uyulamasına ilişkin paragrafın fıkrasından çıkartılmasına ve “sanığın lehine olan 5237 sayılı TCY.nın 265/1. maddesi gereğince işleniş biçimine göre teşdiden 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılması” biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 28/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.