YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/25588
KARAR NO : 2013/7232
KARAR TARİHİ : 13.03.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanığın adli sicil kaydındaki hangi sabıkasının tekerrüre esas alındığı belirtilmeden TCK’nın 58. maddesinin uygulanması, ayrıca 5275 sayılı Kanun’un 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma yetkisinin hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek mahkemeye ait olduğunun gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık …’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen karardan, tebliğnameye uygun olarak, TCK’nın 58/7. maddesinin uygulanmasına dair paragrafın bütünüyle çıkarılıp yerine “Sanığın adli sicil kaydında yer alan Eşme Sulh Ceza Mahkemesinin 17.03.2006 tarih, 2006/2-140 Esas-Karar sayılı ve 18.04.2006 günü kesinleşen ilamın tekerrüre esas teşkil ettiği anlaşıldığından sanık hakkında TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ifadesinin eklenerek DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 13/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.