YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/13260
KARAR NO : 2013/13490
KARAR TARİHİ : 06.05.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylem iyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun da öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Tehdit suçundan belirlenen 6 ay temel hapis cezasında TCK’nın 43. maddesinin hangi fıkrasının uygulandığının gösterilmemesi yanında, anılan madde ile 1/4 oranında artırım yapılırken, 7 ay 15 gün yerine 8 ay, takdiri indirim uygulanırken de 6 ay 7 gün yerine, 6 ay 20 gün hapis cezası belirlenmesi ve buna bağlı olarak da sonuçta 3740 TL yerine, 4000 TL adli para cezası verilerek fazla cezaya hükmolunması,
Kanuna aykırı, sanık …’nin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasının tehdit suçuna ilişkin sonuç olarak verilen “4000 TL adli para cezası” ibaresinin çıkarılarak yerine “3740 TL” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 06/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.