Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2011/18933 E. 2013/497 K. 16.01.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/18933
KARAR NO : 2013/497
KARAR TARİHİ : 16.01.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık …’in kooperatifte denetim kurulu üyesi olduğunu savunması karşısında, bu husus araştırılarak doğrulandığı takdirde 1163 sayılı Kanunun 62. maddesi gereğince bu suçun faili olamayacağından beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- S.S. …………, Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Yönetim kurulu üyesi olan sanıkların , Orman İşletme Şefliği adına belirlenen yerlerden kesilen ağaçları Orman İşletme Şefliğine teslim ederek yapılan işin ücretini almalarına karşın, kesim işini yapan yakınanlara ödeme yapmadıklarının iddia edilmesi ve 1163 sayılı Kanunun 62. maddesindeki düzenleme karşısında; taraflar arasındaki ilişkinin hukuki ihtilaf niteliğinde olup olmadığının tartışılmaması,
3- Sanık …’in adli sicil kaydında yer alan önceki hükümlülüğünün idari para cezasına dönüşmesi, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK’nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CMK’nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve anılan yasanın 2.fıkrası ile de CMK’nın 231/14 maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı suç olması koşulunun kaldırılması karşısında, 6008 sayılı Yasa değişikliği de göz önünde bulundurularak mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının yeniden tartışılması gerekliliği,
4-Hükümlerden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1.maddesi ile TCK’nın 257/1-2.madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK’nın 7/2.madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar … ve …’in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.