Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2011/192 E. 2013/5907 K. 04.03.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/192
KARAR NO : 2013/5907
KARAR TARİHİ : 04.03.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın, müştekiye kendisini muhtarın gönderdiğini söyleyerek imzalattığı 30.000 TL.lık senedi, eğer 10 dakikalığına yanına gelmezse babasına, arkadaşına ve geneleve vereceğini belirten not ve senet örneği göndermesi biçiminde kabul edilen eyleminin, TCK’nın 107/1 maddesinde belirtilen şantaj suçunu oluşturduğu gözetilmeden, tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Kabule göre de;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi CMK’nın 231/6-c fıkrasında belirtilen zarar kavramının belirlenebilir ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamadığı, incelenen dosyada adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan sanığa yükletilen tehdit, hakaret ve yaralama suçlarının mağdurlarının, ne şekilde maddi nitelikte bir zararının olduğu açıklanarak sanığın hukuksal durumunun, yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine “katılanların uğradığı zarar aynen iade, suçtan önceki hale getirme ve tazmin suretiyle giderilmediğinden” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3-TCK’nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı sanık … müdafii ile katılan … vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.