YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/11954
KARAR NO : 2013/27913
KARAR TARİHİ : 12.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Mağdur …’a yönelik yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık …’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Sanık hakkında katılan …’a yönelik yaralama suçundan verilen hükmün temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın, kavga ihbarı üzerine olay yerine gelip müdahale etmek isteyen görevli polis memuru mağdurlara bıçakla saldırıp polis memuru mağdur …’ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamasından ibaret eyleminin TCK’nın 265/1,4,43 maddelerine uyan görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Sanığın sorgu hakimliğinde psikolojik rahatsızlığı nedeniyle tedavi gördüğüne ilişkin savunması karşısında; TCK’nın 32. maddesi kapsamında, sanığın suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçları algılama veya fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı tıbben belirlenerek sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,
a)Kabule göre de;
5237 sayılı TCK’nın 86/2. maddesinde düzenlenen yaralama suçunun hapis cezası ve adli para cezası şeklinde seçenekli ceza öngörmesi karşısında, sanığın temyiz incelemesi dışında kalan mağdur …’a karşı eylemi nedeniyle yaralama suçundan adli para cezası verilmesine karşın, mağdur …’a yönelik yaralama eyleminden temel cezanın hapis olarak belirlenmesinde takdir hakkının hangi hukuksal gerekçelere dayanılarak kullanıldığının açıklanmaması,
b)5237 sayılı TCK’nın 86/3. maddesinde düzenlenen birden fazla artırım maddesinin aynı olayda birlikte bulunması halinde her birinin temel cezadan artırım nedeni yapılmayıp cezanın alt sınırından uzaklaşılmasına gerekçe olabileceği gözetilmeden, TCK’nın 86/3-c ve 86/3-e bentlerinin ayrı ayrı artırım nedeni yapılarak fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı ve sanık …’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.