YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15355
KARAR NO : 2013/30389
KARAR TARİHİ : 02.12.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit, cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve cinsel taciz eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Erzincan Sulh Ceza Mahkemesi’nin 14.01.2010 tarih 2009/179-3 E./K. sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ve İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 04.11.2008 tarih 2007/362 E. 2008/769 K. sayılı cinsel taciz suçundan 100 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet ilamının tekerrüre esas alınamayacaklarının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık …’nün temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye kısmen uygun olarak, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın karardan çıkarılması, biçiminde DÜZELTİLMEK, başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler bu bağlamda ONANMAK suretiyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, davanın esasına 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.