YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18270
KARAR NO : 2013/30295
KARAR TARİHİ : 02.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, 17.03.2010 tarihli tutanak ve tanık …’in beyanlarına göre, sanığın köpeğinin nöbet tutmakta olan askere saldırması üzerine, mağdur …’ın köpeğin zarar vermesine mani olmak üzere korkutma amaçlı önce bir el havaya ateş etmesi, köpeğin saldırmaya devam etmesi üzerine de ateş ederek köpeği yaralaması olayında, tanık …’ın köpeğin vurulması sonrası ölmediği, halen yaşadığı şeklindeki beyanı da dikkate alındığında, mağdur …’ın, başka suretle korunmak olanağı bulunmayan ağır ve muhakkak bir tehlikeden başkasını kurtarmak zorunluluğu ile tehlikenin ağırlığı ile orantılı şekilde hareket etmesi nedeniyle TCK’nın 25/2 maddesindeki hukuka uygunluk nedeninin şartlarının oluştuğu ve haksız bir davranışından bahsedilemeyeceği, bu nedenle tebliğnamedeki sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği yönünde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Sanığa yükletilen hakaret, tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Tehdit suçundan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin ve hakaret suçundan verilen hapis cezası ertelenen sanığın, TCK’nın 53/3. maddesi gereğince kendi altsoyu ile sınırlı olmak üzere, TCK’nın 53/1-c bendindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık …’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, tehdit suçu açısından hak yoksunluğu ile ilgili fıkranın hükümden çıkarılması, hakaret suçu yönünden ise; TCK’nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindekilerle sınırlı olmak üzere koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.