YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12294
KARAR NO : 2015/26972
KARAR TARİHİ : 15.04.2015

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
1-Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçuna ilişkin cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık …. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Tehdit suçundan kurulan hükümde ise;
Sanığın, katılanları farklı yer ve zamanlarda, ayrı kasıtlar altında tehdit etmesi karşısında, mağdur sayısınca cezalandırılması yerine, eylemler tek suç kabul edilerek TCK’nın 43. maddesi uygulanmış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış,
Ancak;
Sanığa, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen 1500 TL adli para cezasına 12 taksit uygulanmasına karşın, tehdit suçundan verilen 3740 TL adli para cezasına taksit uygulanmaması,
Kanuna aykırı ve sanık …. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye aykırı olarak, “hükmedilen 3740 TL adli para cezasının, TCK’nın 52/4. maddesi gereğince, birer ay ara ile 12 eşit taksitle sanıktan tahsiline” biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 15/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.