YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/13605
KARAR NO : 2014/34718
KARAR TARİHİ : 02.12.2014

Tebliğname No : 4 – 2011/160824
MAHKEMESİ : Söğüt(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 01/02/2011
NUMARASI : 2010/90 (E) ve 2011/24 (K)
SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Anayasanın 141/3, CMK’nın 34 ve 230. maddelerine göre Yargıtay’ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerekirken, sanığa yüklenen ve sabit olduğu kabul edilen hakaret suçunun nerede, hangi sözlerle ve kime karşı işlendiği, aleniyet ve ihtilat öğelerinin ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, CMK’nın 34, 230. maddelerine aykırı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,
2- Sanık hakkında Eskişehir Devlet Hastanesinde görevli ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 24.03.2010 tarihli raporda, “psikotik özellikler saptandığı ve kişinin olayla ilgili hukuki sorumluluğunun kısmen azalmış olduğu”nun belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK’nın akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre “sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı” hususunda Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu veya bir üniversite araştırma hastanesinin psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından cezai ehliyeti ile ilgili rapor aldırılıp, 5237 sayılı Kanunun 32/2 ve 57. maddeleri de nazara alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve tek uzman hekimin düzenlediği yetersiz rapora dayanılarak karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık N.. K.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.