YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/18310
KARAR NO : 2014/19932
KARAR TARİHİ : 03.06.2014

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre temyizinin kapsamının, sanık hakkında, yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümler olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen yaralama ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
1-Yaralama suçuna ilişkin cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık …’in yaralama suçuyla ilgili olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık hakkında kurulan, “ceza verilmesine yer olmadığına” dair hükümlere yönelik temyize gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,
Ancak,
Haksız fiile tepki ve karşılıklı olarak işlendiği kabul edilen hakaret eylemleri yönünden, CMK’nın 223/4-c maddesi gereğince, “ceza verilmesine yer olmadığına” yerine, “ceza vermekten vazgeçilmesine” biçiminde, anılan Kanun maddesinde öngörülmeyen bir karar türüyle hükümler kurulması,
Kanuna aykırı, sanık …’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, hüküm fıkralarındaki, “ceza verilmesinden vazgeçilmesine” ibareleri çıkarılarak, yerlerine “ceza verilmesine yer olmadığına” ibarelerinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.