YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/20349
KARAR NO : 2015/36559
KARAR TARİHİ : 26.10.2015
Tebliğname No : 4 – 2011/203718
MAHKEMESİ : Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 14/12/2010
NUMARASI : 2010/242 (E) ve 2010/796 (K)
SUÇLAR : Tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanıklara yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanıklar S.. E.. ve A.. E.. ile sanık Y.. O.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanıklar hakkında mala zarar verme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması eylemlerine ilişkin temyiz incelemesine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıkların tehdit amacıyla mağdur Y.. T..’a ait işyeri, araç ve evine bir çok kez ateş ederek zarar verdiklerinin anlaşılması karşısında, TCK’nın 106/3. maddesi uyarınca ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, şartları oluşmadığı halde kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile TCK’nın 44. maddesi gereği genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar S.. E.. ve A.. E.. ile sanık Y.. O.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine,yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.