YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/21019
KARAR NO : 2014/33985
KARAR TARİHİ : 25.11.2014

Tebliğname No : 3 – 2012/97071
MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 7. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 14/10/2011
NUMARASI : 2006/240 (E) ve 2011/1713 (K)
SUÇLAR : Hakaret, yaralama, parada sahtecilik

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun ek 4. maddesi uyarınca polis memuru Mustafa’ya yönelik hakaret ve yaralama suçlarının şikayete bağlı olmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
1-Sanığa yükletilen jandarma görevlileri Halil, Bayram ve Derviş Ali’ ye hakaret, polis memuru Mustafa’ ya hakaret ve yaralama ile parada sahtecilik eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık K.. A..’ ın ileri sürdüğü temyiz iddiaları yerinde görülmemiş olmakla tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanığın, akaryakıt istasyonu çalışanı Yaşar’a yönelik hakaret eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz isteğine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında şikayetçi Y.. Ö..’e yönelik hakaret suçunun uzlaşma kapsamında kalması karşısında CMK’nın 253 ve 254. maddelerindeki prosedüre uygun biçimde uzlaştırma yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık K.. A..’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.