YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/22183
KARAR NO : 2014/32301
KARAR TARİHİ : 10.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜMLER : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
TCK’nın 184/5. maddesinin uygulanabilmesi için sanıkların kaçak yapıyı kendilerinin yıkması ya da belediyece yıkılmış olması halinde yıkım masraflarını ödemesi gerektiği, bina niteliğindeki bir kısım yapının belediye tarafından yıkılmış olması karşısında, sanıkların yıkım masraflarını ödeyip ödemediği araştırılmadan düşme kararı verilmiş ise de; karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmış, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 28.02.2012 tarih ve 4- 260/62 sayılı kararında da belirtildiği üzere 5271 saydı CMK’nm 325/1. maddesi gereğince, ancak ceza veya güvenlik tedbirine hükmolunması halinde yargılama giderlerinin sanıklara yükletilebileceği, sanıklar hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiş olması halinde, katılan lehine hükmolunacak vekalet ücreti de dahil olmak üzere yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacakları gözetilmeden yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaları yanında katılanlar yararına vekalet ücretine hükmolunması,
Kanuna aykırı, sanıklar …, … ve … müdafilerinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, kararın vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilen kısımların çıkarılması ve hüküm fıkrasına, “Yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılması” cümlesinin eklenmesi, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 10/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.