YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/22984
KARAR NO : 2015/36096
KARAR TARİHİ : 21.10.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/258772
MAHKEMESİ : Bünyan Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 31/03/2011
NUMARASI : 2010/35 (E) ve 2011/124 (K)
SUÇLAR : Tehdit, yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’mn 317. maddeleri uyarınca katılan M.. E..’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Diğer hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, sanık A.. A..’ın 08.06.2011 tarihinde öldüğü,
Anlaşıldığından, sanık A.. A..’ın temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, 5237 sayılı TCK’nın 64 ve 5271 sayılı CMK’nın 223. maddeleri uyarınca sanık A.. A.. hakkında yaralama, tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarına ilişkin KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE,
2-Sanıklar Y.. M.. ve S.. G..’e yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanıklar Y.. M.. ve S.. G.. müdafıinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3-Sanıklar Y.. M.. ve S.. G.. hakkında tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;
Ancak;
a-Sanıkların tehdit eylemlerini, katılanlara karşı tek fiil ile gerçekleştirmeleri karşısında, TCK’nm 43/2. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiği gözetilmeden, katılan sayısınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,
b-Katılan M.. E..’ın olayın hemen akabinde 24.01.2010 tarihindeki “sanık A.. A.. evimin bahçesine geldi, babasıyla aramızda bir alacak verecek meselesi vardı onu konuşmaya geldiğini söyledi ve burada konuşmayalım dedi, ben de kendisine güvendim yanına gittim, beni evden uzaklaştırarak darp ettiler” şeklindeki beyanı ve buna ilişkin tanık beyanları karşısında, konut eklentisine rıza dışında girildiği belirlenmeden ve hangi nedenlerle diğer beyanlara üstünlük tanındığı açıklanmadan, mahkumiyet hükümleri kurulması,
c-Tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından dolayı somut (maddi) bir zarar oluşmaması ve mağdurun uğradığı manevi zararın da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, “zararın giderilmediği” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanıklar Y.. M.. ve S.. G.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.