Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2013/24370 E. 2014/29978 K. 22.10.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/24370
KARAR NO : 2014/29978
KARAR TARİHİ : 22.10.2014

Tebliğname No : 4 – 2013/169357
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 22/01/2013
NUMARASI : 2011/500 (E) ve 2013/9 (K)
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Projesinde normal pencere olarak gözüken bina ön cephesindeki yerlerin Fransız balkona çevrilmesi eyleminin, binanın taşıyıcı unsurunu etkileyen esaslı işlemlerden olup olmadığı ve bina kullanım alanınını artırıp artırmadığı hususları araştırılmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Kabule göre de;
a-Temyiz dilekçesi ekinde yer alan, Ataşehir Belediye Başkanlığı’nın 08.01.2013 tarihli yazısında, 04.10.2012 tarihli tadilat projesinin onaylandığının belirtilmiş olması karşısında, TCK’nın 184/5. maddesinin uygulanma imkanının tartışılması zorunluluğu,
b-Kısa süreli hapis cezasından çevrilip ödenmeyen adli para cezalarının nasıl infaz edileceğinin 5275 sayılı Kanunun 109 ve bu Kanunun uygulanmasını öngören, 2006/10218 numaralı Tüzüğün 51. maddesinde belirtildiği ve hükmün kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcılığının görevi dahilinde değerlendirilmesi gereken bir husus olduğu gözetilmeden, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,
c-Temyiz dilekçesi ekinde yer alan Kadıköy 4. ve 5. Asliye Ceza Mahkemelerine ait duruşma tutanağı suretleri ile dilekçe içeriğine göre, sanık hakkında, aynı yerdeki diğer binalar ile ilgili olarak birden fazla dava açıldığının anlaşılması karşısında, aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunan söz konusu davaların birleştirilmesi, karara çıkmış olmaları halinde ise incelenip, sonucuna göre TCK’nın 43. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık R.. Ö..’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.