Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2013/27905 E. 2015/37944 K. 17.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/27905
KARAR NO : 2015/37944
KARAR TARİHİ : 17.11.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/346755
MAHKEMESİ : Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 03/05/2011
NUMARASI : 2010/277 (E) ve 2011/139 (K)
SUÇLAR : Tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü
1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın, nitelik ve niceliğine göre karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık C.. K.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan belirlenen para cezasının tayini sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık C.. K.. müdafiinin temyiz iddiaları yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan; temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, TCK’nın 52. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümden önce gelmek üzere, “Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; TCK.nun 50/1.a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.