Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2013/28304 E. 2015/31139 K. 12.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/28304
KARAR NO : 2015/31139
KARAR TARİHİ : 12.06.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/360665
MAHKEMESİ : Çumra(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 06/07/2011
NUMARASI : 2011/136 (E) ve 2011/272 (K)
SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Sanığın sabıkasında kayıtlı erteli ilamın 04.07.2007 tarihinde kesinleşip 1 yıl denetim süresi içerdiği, suçun erteli ilama ilişkin denetim süresi geçtikten sonra işlendiği ve bu nedenle TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca infaz için ihbarda bulunulamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık M.. C..’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının “erteli ilamın infazı için ihbarda bulunulmasına”, ilişkin kısmın tebliğnameye aykırı olarak, karardan çıkarılması, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 12.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.