YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/28737
KARAR NO : 2015/38301
KARAR TARİHİ : 23.11.2015

Tebliğname No : 4-2011/363237
MAHKEMESİ : Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 02/12/2010
NUMARASI : 2008/1083 (E) ve 2010/965 (K)
SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali, tehdit, hakaret, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığa gerekçeli kararın 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Kanun’un 35/2. maddesine göre yönetimce tebliğ edilmediği anlaşıldığından, sanığın temyiz davası isteğinin süresinde olduğu ve eski hale getirme talebini değerlendirme görevinin 5271 sayılı Kanun’un 42/1. maddesi gereğince Yargıtay’a ait olması karşısında, yerel mahkemece verilen eski hale getirme talebinin reddine dair ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu belirlenerek, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığa yükletilen tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık A.. A..’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-6136 sayılı Kanuna aykırılık eyleminden kurulan hükme yönelik temyize gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,
Kabule göre de;
a-Polis memuru tarafından düzenlenen ön ekspertiz raporunda bıçağın, mutfak bıçağı tabir edilen, her yerde satılan türden olduğunun ve bu haliyle 6136 sayılı Kanun kapsamına girmediğinin belirtilmesi karşısında, suça konu bıçağın ne şekilde yasak nitelikte olduğu ve eylemin anılan Kanun’un 15/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
b-Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’un 15/4. maddesi uyarınca kamu davası açılmasına karşın, ek savunma hakkı tanınmadan aynı maddenin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle CMK’nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,Kanuna aykırı ve sanık A.. A..’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.