Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2013/5175 E. 2014/32358 K. 10.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5175
KARAR NO : 2014/32358
KARAR TARİHİ : 10.11.2014

Tebliğname No : 4 – 2011/1136
MAHKEMESİ : Manavgat(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/04/2010
NUMARASI : 2009/943 (E) ve 2010/453 (K)
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Katılanın kolluk ve yargılama aşamasındaki anlatımlarında hakaret içerikli herhangi bir sözden bahsetmeyip tanıkların hakaret hususundaki beyanlarının da kendi aralarında tutarlı olmaması karşısında, mahkumiyete dayanak alınan delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanıp gösterilmeden, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
2-Sanığın, katılana kefil olduğunu, borcun ödenmemesi nedeniyle kendisi hakkında icra takibi yapıldığını ve arabasının haczedildiğini, borcu ödemesini istediğinde katılanın el işareti yaparak bilmem neyimi alırsın diye küfür ettiğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
3-Tehdit suçundan kurulan hükümde TCK’nın 50/1-f maddesi uyarınca, kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infaz aşamasında değerlendirilecek olan hizmet kolunun da belirlenmesi,
Kanuna aykırı ve sanık M.. C..’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.