YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5851
KARAR NO : 2014/35368
KARAR TARİHİ : 08.12.2014

Tebliğname No : 4 – 2011/3503
MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 25/02/2010
NUMARASI : 2009/770 (E) ve 2010/97 (K)
SUÇLAR : Şantaj, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-TCK’nın 107/1. maddesinde hapis cezasının yanında adli para cezası da öngörülmesine rağmen, adli para cezasına hükmedilmemesi,
2-Hakaret suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığıyla orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde, somut olay açıkça irdelenerek temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması ve uygulamaya göre de, TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, sonuç hapis cezasının 1 yıl 15 gün yerine, 12 ay 15 gün olarak eksik belirlenmesi,
3-Sanığın aşamalarda, katılanın bulduğu kişiler vasıtasıyla evinin kapısını kırdırıp eşyalarını aldırdığını ve kendisine “şerefsiz” şeklinde mesaj çektiğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre şantaj suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
4-Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Ortaca Sulh Ceza Mahkemesi’nin 14/11/2003 tarih, 2003/170 Esas, 2003/340 karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK’nın 456/4, 457/1, 59 ve 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri uyarınca verilen erteli para cezası mahkumiyetine dair ilamın infaz ve kesinleşme şerhlerini içeren onaylı bir örneği getirtilerek, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesine göre tekerrüre esas olup olmayacağının değerlendirilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık Ü.. E..’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.