YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/16448
KARAR NO : 2017/27509
KARAR TARİHİ : 11.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı,hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanık … hakkında katılan …’a karşı tehdit suçu nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık … ve katılan …’ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B-Sanık … hakkında Akif ve …’a yönelik yaralama, sanık … hakkında …, … ve …’ye yönelik yaralama suçlarından verilen kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, sanık … ile katılanlar … ve …’in temyiz isteklerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,
C-Sanık … hakkında katılanlar Derya ve …’e yönelik mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmünün temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılanlar … ve …’in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
D-Sanık … hakkında katılanlar … ve …’a karşı hakaret ve sanık … hakkında katılanlar Suat ve Derya’ya karşı hakaret suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ile sanık … hakkında katılanlar Derya ve Suat’a yönelik mala zarar verme suçundan verilen beraat hükümlerinin temyizine gelince;

1-Sanık … hakkında beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına yönelik kararlar yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 195. maddesindeki istisnai durumlar dışında sanığın savunması alınmadan hüküm kurulmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, sanık …’ın usulüne uygun savunması tespit edilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklar … ve …’a isnat edilen TCK’nın 125/1. maddesindeki hakaret suçları önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıklar …, … ve …’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.