Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2014/21324 E. 2014/36455 K. 18.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/21324
KARAR NO : 2014/36455
KARAR TARİHİ : 18.12.2014

Tebliğname No : 4 – 2013/18658
MAHKEMESİ : Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 01/11/2012
NUMARASI : 2012/410 (E) ve 2012/633 (K)
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın suçları inkarı, tanıklar K.. G.., H.. K.. ve M.. G..’un anlatımları arasında çelişki bulunması karşısında, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hükümler kurulması,
2-Kabule göre de;
a)İddianamede sanık hakkında TCK’nın 106/2-c maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden cezada artırıma gidilerek CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,
b)Sanığın, hakaret suçunu katılanın kendisine yönelik haksız eylemi üzerine gerçekleştirdiğinin kabulü karşısında; hakaret suçuna ilişkin TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen özel tahrik maddesinin uygulanması gerekirken, genel tahrik kurumunu düzenleyen 29. maddesinin uygulanması,
c)Hakaret suçunda, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan 21 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki adli para cezası dışındaki tedbirlerden birine çevrilmemesi,
d)Hakaret suçundan kurulan hükümde, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilmeyeceğinin düşünülmemesi,
e)Her iki suç yönünden, mükerrir sanık hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma yetkisinin, 5275 sayılı CGTİHK’nın 108/4-6 maddesi uyarınca infaz aşamasında hükümlünün davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverilmeyle ilgili kararı verecek hakime ait olduğunun gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık M.. G..’ün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.