YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/17937
KARAR NO : 2019/16096
KARAR TARİHİ : 16.10.2019

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ : 07.08.2013
KATILAN SANIKLAR : …, …, …, …
SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, temyiz isteğinin reddi
TEMYİZ EDENLER : Katılan sanıklar … ve …, katılanlar … ve … vekili

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar … ve … hakkında CMK’nın 223/3. maddesi uyarınca kurulan ceza verilmesine yer olmadığı kararlarının dosya kapsamına göre meşru savunma sınırlarının korku ve heyecanla aşılması nedeniyle yerinde olduğu, ancak hükümde TCK’nın 27. maddesi yerine aynı Kanunun 25. madesinin gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir hata olduğu görülerek dosya görüşüldü:
1) Sanıklar …, …, …, … hakkında yaralama ve hakaret suçlarından verilen karalara yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin 07.08.2015 gün ve 2012/12 Esas, 2013/335 Karar sayılı kararda bir isabetsizlik görülmediğinden bu kararlara yönelik katılanlar … ve …’ın temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,
2) Sanıklar … ve … hakkında katılan …’a yönelik yaralama suçundan kurulan beraat hükümleri ile, sanık … hakkında katılanlar … ve …’a yönelik yaralama, sanık … hakkında katılan …’a yönelik yaralama suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına ilişkin temyiz isteminin incelemesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar … ve … vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında katılanlar … ve …’a yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
a) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
b) Kabule göre de; Yerel Mahkemece taraflar arasında çıkan kavgada ilk haksız hareketin … ailesinden kaynaklandığının kabulü ve … ve …’ın da sanığı yaralamaktan mahkum olması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ile katılanlar … ve … vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan (3-b) numaralı bozma nedeni hariç diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.