YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2203
KARAR NO : 2019/9740
KARAR TARİHİ : 23.05.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık … hakkında müşteki …’u yaralamaya teşebbüs, katılan …’u yaralama, birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit ve hakaret eylemlerinden, sanık … hakkında birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit ve hakaret eylemlerinden, sanık … hakkında ise birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Sanıklara yükletilen yaralama, yaralamaya teşebbüs, birden fazla kişi ile birlikte tehdit, birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infaz sırasında gözetilebileceği,
Anlaşıldığından sanık …, … ve …’un ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında katılan …’ a yönelik yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, katılanın ise kendisini reklam panosunun demiri ile sanık …’un yaraladığını beyan etmesi karşısında; sanığın beraati yerine yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık …’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.