Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2015/2274 E. 2019/8943 K. 15.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2274
KARAR NO : 2019/8943
KARAR TARİHİ : 15.05.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığa yükletilen kasten yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet kararının, o yer Cumhuriyet savcısının temyizinin suç vasfına yönelik olduğu belirlenmek suretiyle dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Dosya içerisinde bulunan 02/04/2012 tarihli raporda mağdurun yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin KBB uzmanı tarafından tespit edilmesi ve rapor tarihinden 6 ay sonra tekrar değerlendirilmesi gerektiği yönündeki görüşü karşısında; mağdurun yeniden muayenesi yaptırılmadan ve mevcut rapor doğrultusunda sanığın eyleminin TCK’nın 86/1. maddesinde düzenlenen yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 86/2. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,
2-Sanığa yükletilen tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;
a-TCK’nın 50/1-d maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilirken madde metninde yer alan “mahkum olunan cezanın bir katı” ibaresinin mahkum olunan hapis cezasının süresini ifade ettiği gözetilmeden, seçenek yaptırım süresinin hapis cezasınını iki katı olarak belirlenmesi,
b-Sanık hakkında hükmedilecek seçenek yaptırımın infazı ile ulaşılmak istenilen temel amacın, sanığın yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, sanığın sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken ve kanunlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak niteliğinde olması gerektiği, somut olayda ise hükmedilen “eşe karşı şiddet içeren davranışlarda bulunmamanın” yasal anlamda “bir etkinlik” sayılamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının, 5237 sayılı TCK. nun 50/1-d maddesi uyarınca eşe karşı şiddet içeren davranışlarda bulunmaktan yasaklanma ve sanığın üzerine atılı suçla ilgisi bulunmadığı halde, internet cafeye gitmekten yasaklanma seçenek tedbirlerine çevrilmesi,
Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.