Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2015/5141 E. 2019/10275 K. 30.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/5141
KARAR NO : 2019/10275
KARAR TARİHİ : 30.05.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, yaralamaya teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve yaralamaya teşebbüs eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Silahla tehdit suçundan hükmedilen cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infaz sırasında gözetilebileceği,
Ancak;
1-Sanığın tekerrüre esas başka hükümlülüğü bulunmasına rağmen suç tarihinden sonra 16.05.2013 tarihinde kesinleşmiş bulunan Sincan 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/412-2013/257 esas-karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,
2-Yaralama suçundan kurulan hükümde TCK’nın 61/6. maddesine aykırı olarak aynı Kanunun 35/2 ve 29. maddelerinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 2 ay 7 gün yerine, 3 ay 11 gün olarak fazla tayin edilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık …’ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılıklar, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, tekerrür uygulamasına ilişkin hüküm fıkralarının çıkarılarak yerine “sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/876-2010/137 esas-karar sayılı ilamı ile silahla tehdit suçundan TCK’nın 106/2-a maddesi gereğince verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasından dolayı mükerrir olduğu anlaşıldığından, TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın aleyhine değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın (Sincan 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/412-2013/257 esas-karar sayılı ilamındaki 1 yıl 3 ay hapis cezası ) esas alınarak belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi biçiminde, yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümde ise; “sonuç cezanın 2 ay 7 gün hapis cezasına” indirilmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 30.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.