YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/56
KARAR NO : 2015/28359
KARAR TARİHİ : 06.05.2015

Tebliğname No : 3 – 2013/159672
MAHKEMESİ : Dikili Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 22/01/2013
NUMARASI : 2010/354 (E) ve 2013/51 (K)
SUÇLAR : Yasak silah taşıma, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığa yükletilen yasak silah taşıma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık N.. K.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Tehdit ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, barda kavga etmesi üzerine kapı dışına çıkartıldığında silahıyla havaya ateş etmek ve akabinde de mağdur Sonay’a silah doğrultarak “sıkayım mı” demesinden ibaret eylemlerinin, silahla tehdit ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturacağı gözetilerek, TCK’nın 44. maddesi uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan hüküm kurulması yerine, ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da ceza verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık N.. K.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.