Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2016/18632 E. 2020/14509 K. 02.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/18632
KARAR NO : 2020/14509
KARAR TARİHİ : 02.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, temyiz isteğinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık … hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlarına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık …’in temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Sanık … hakkında hakaret suçlarından kurulan kararlarda öngörülen cezaların nitelik niceliğine göre hükümlerin temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karara karşı sanık … tarafından yapılan itirazın, REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,
3-Sanık …’e yükletilen tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a-Sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek soruşturma evresinde alınan ifadesinde, olay yerine gittiğini ancak elindeki levhanın alındığı biçimindeki anlatımı, katılan …’in soruşturma aşamasında alınan beyanında; sanık …’in elinde demir profil ile kendisine saldırdığını ve hakaret ettiğini belirttiği, ancak tehdit ettiğine ilişkin herhangi bir beyanda bulunmadığı, yine müşteki Şahin’in duruşmadaki beyanı dışında sanığın elinde demir profil ile tehdit eylemini gerçekleştirdiğine ilişkin herhangi bir tanık anlatımının bulunmadığının anlaşılması karşısında, tarafların tüm anlatımlarının yöntemince irdelenmesi, ifadeler arasındaki çelişkilerin giderilmesi ve hangi anlatıma hangi nedenlerle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de; sanık …’in beyanı ile yanında bulunan temyiz kapsamı dışındaki … ve …’in ifadelerinde, yolda giderken karşılaştıkları Şahin’in kendilerine küfür ettiğini belirtmeleri karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Kanuna aykırı ve sanık …’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.