YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/18203
KARAR NO : 2020/15575
KARAR TARİHİ : 09.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmısının geri bırakılması TEMYİZ EDEN : Katılan sanık müdafii

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre
dosya görüşüldü:
A-Sanık … hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık … müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B-Sanık … müdafiinin, sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik vekalet ücreti istemi ile sınırlı olarak yaptığı temyizin incelenmesinde;
Katılan sanık … hakkında yargılandığı aynı davada yaralama ve hakaret suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması karşısında, katılan vekili tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, tehdit suçundan verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık bulunmadığı
Anlaşıldığından, sanık … müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
C-Sanık … hakkında katılan …’a yönelik hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarının temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından beraat kararı verilirken uygulanan Kanun maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı ve katılan … vekilinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, hüküm fıkrasında “beraatlerine” kelimesinden önce gelmek üzere “CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.