Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/13685 E. 2021/15792 K. 26.05.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/13685
KARAR NO : 2021/15792
KARAR TARİHİ : 26.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
A) Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilemeyeceği gözetilmeyerek, para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanıklar Elif Kandemir ve …’un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararların açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, her iki sanık yönünden hüküm fıkralarında TCK’nın 52/4. maddesi gereği “… ödenmeyen para cezası bulunduğunda hapis cezası olarak infazına ” ibarelerinin hükümlerden çıkarılması suretiyle, ayrı ayrı HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizde ise, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Sanıkların olay günü hastane de taşkınlık yapmaları üzerine duruma müdahale ederek kendilerini dışarıya çıkaran hastane polisi müştekiye saldırdıkları, sanık …’un tekme atarak, sanık … Kandemir’in de elindeki anahtarlığı fırlatarak müştekinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimde yaralanmasına neden oldukları şeklindeki kabule göre, sanıkların eylemlerinin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesi,
2) Kabule göre de;
a) Sanık … Kandemir yönünden TCK’nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 86/3-(c) ve (e) maddelerindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilemeyeceği gözetilmeyerek, para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanıklar Elif Kandemir ve …’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.