YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18540
KARAR NO : 2023/15364
KARAR TARİHİ : 27.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 4 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, verilen cezayı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, “Olay tarihinde sanığın aracının arıza yapması üzerine onun tamiri ile uğraşırken yanından yaya olarak geçen mağdurelerden birisinin diğerine bu …’nin eski nişanlısı değil mi dediği, diğerinin de “Adam olsaydı da nişanlısına sahip çıksaydı.” diye karşılık verdiği, bunun üzerine sanığın mağdurelerden birine “Sen beni nereden tanıyorsun, hayırdır.” diyerek başlayan tartışma sırasında sanığın mağdurelere hakaret ve aynı zamanda cinsel taciz anlamına gelecek sözler söylediği … kabul edilen olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesi de göz önüne alınarak hakaret suçundan hüküm tesis edilmiştir.” şeklindeki gerekçeyle mahkumiyet hükmü verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Suç tarihi itibariyle, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi ve aynı Kanun’un 105 inci maddesinde düzenlenen tehdit ve cinsel taciz suçlarıyla birlikte işlenen hakaret suçu uzlaşma kapsamında olmayıp, yapılan uzlaşma işlemleri bu nedenle geçersiz ise de, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu uzlaştırma kapsamına alınmış ve sanık hakkında cinsel taciz suçundan da hüküm kurulmamış olması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık …’ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.02.2023 tarihinde karar verildi.