YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/23358
KARAR NO : 2022/26620
KARAR TARİHİ : 30.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, taksirle yaralama

KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, CMK’nın 251/7. maddesi uyarınca yaş küçüklüğü halinde basit yargılama usûlünün uygulanamayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki bu sebep yönünden bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın, suç tarihinde 9 yaşında olan ve yaşı itibarıyla beden ve ruh bakımından kendisini savunmayacak durumda bulunan mağdurun kolundan tutup çekiştirmesi ve kolunu bırakırken de tırnağının yüzüne değmesi sonucunda mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması şeklinde gelişen eyleminin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu ve sanık hakkında TCK’nın 86/2, 86/3-b madde ve fıkraları uyarınca hüküm kurulması gerekirken, taksirle yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
2- Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu olması ve 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre de, bu suçun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp, uzlaştırmanın sağlanması halinde, tekerrüre esas başkaca sabıkasının da bulunup bulunmadığı belirlenip, sonucuna göre mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,
3- Kabule göre de;
02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması, taksirle yaralama suçunun ise suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, taksirle yaralama ile tehdit suçları yönünden uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık …’nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.