Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/26391 E. 2022/24292 K. 05.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/26391
KARAR NO : 2022/24292
KARAR TARİHİ : 05.12.2022

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Hakaret

KARAR
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunduğu, buna karşın sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın doğrudan Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliği usulsüz olup, bu nedenle sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek, temyiz isteminin reddine ilişkin 10/01/2020 tarihli ek karar kaldırılarak dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK’nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek, yapılan incelemede;
Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik sanığın temyizinin; kimseye hakaret etmediği, somut delil olmadığı ve beraat etmesi gerektiğine ilişkin olduğu, ancak kurulan hükümde bozmayı gerektirecek bir hukuka aykırılık bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin kararına yönelik sanık …’in temyiz istemi yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,
7165 Sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi gereğince dosyanın … Asliye Ceza Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’ne GÖNDERİLMESİNE, 05/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.