YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27397
KARAR NO : 2023/159
KARAR TARİHİ : 12.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A.Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B.Yerel Mahkemece sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteminin, cezanın yerinde olmadığına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın olay günü eşi olan mağdur ile tartışmaya başladığı, tartışmanın kısa sürede kavgaya dönüşmesi neticesinde sanığın … ve kayınvalidesi …’i düzenlenen adli raporlara göre, hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaralamak suretiyle darp ettiği, ayrıca mağdur …’ya hitaben iddianamede belirtilen hakaret ve tehdit sözlerini söylediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. Temyiz dışı mağdur …’e yönelik kasten yaralama ve mağdur …’ya yönelik hakaret suçlarından şikayet yokluğundan düşme kararı verilmiş, Mahkemece mağdur … hakkında düzenlenen adli rapor içeriği dikkate alınarak ve mağdurların aşamalardaki beyanlarına üstünlük tanınarak kasten yaralama ve tehdit suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
1.Sanığın tehdit ve kasten yaralama eylemlerini aynı anda işlediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, sarf edilen tehdit sözlerinin yaralama iradesini ortaya koyup koymadığı mahkemece araştırılıp tartışılmaksızın sanık hakkında her iki suçtan mahkûmiyet hükmü kurulması,
2.17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesiyle değişik CMK’nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “Hükme bağlanmış.” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “Basit yargılama usulü.” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1 inci maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bulunması hukuka aykırı görülmüştür.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun’a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün A bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
12/01/2023 tarihinde karar verildi.