YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27431
KARAR NO : 2023/160
KARAR TARİHİ : 12.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına hükmedilmiş ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Sanığın belirlenen denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün aynen açıklanmasına ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteminin, kurulan mahkûmiyet hükmünün haksız ve mesnetsiz olduğuna, atılı suçu işlemediğine, elindeki tüfeğin hata ile ateş aldığına ve kimseye silah doğrultmadığına, mağdurun şikayetinden vazgeçtiğine ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mağdurun sanığın amcası olduğu, olay tarihi öncesinde taraflar arasında anlaşmazlıklar bulunduğu, olay günü saat 23:30 sıralarında mağdurun tuvalet ihtiyacı için evinin bahçesinde bulunan tuvalete gitmek üzere evinden çıkıp balkondan bahçeye inen merdivenlere doğru yöneldiği sırada bunu gören ve mağdurun evinin bulunduğu sokak üzerinde … plaka sayılı aracın içerisinde bekleyen sanığın aracını hareket ettirerek adli emanetin … sırasında kayıtlı tüfek ile mağdurun evinin önünden geçerken eve doğru iki el ateş etmek suretiyle silahla tehdit suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A.Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine yönelik ileri sürdüğü temyiz sebebi kapsamında, sanığın kollukta mağdurun evine doğru korkutmak amacıyla ateş ettiğini beyan ettiği, kovuşturma aşamasındaki savunmalarında mağdurun elinde tüfek gördüğü için tüfeği çıkartıp havaya ateş ettiği yönündeki kolluktaki beyanları ile çelişen savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, mağdurun evine ateş edildiğine dair somut bulgular elde edildiği, bu haliyle sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B.Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.01.2023 tarihinde karar verildi.