YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27610
KARAR NO : 2023/245
KARAR TARİHİ : 17.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli ve 2014/ 252 Esas, 2015/701 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan Kanun maddesi gösterilmeden beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, şikayetçinin tanığı aramak zorunda kalmasına ve görgü tespit tutanağına göre suçun sabit olduğuna, vesaire ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık …’ın şikayetçi …’ın üvey oğlu olduğu, aralarında sürekli anlaşmazlık olduğu, olay günü aralarında yaşanan tartışma sırasında sanık …’ın eline aldığı bıçakla şikayetçinin üzerine yürüdüğü, kaçarak odaya saklanan şikayetçiyi kovalayarak kapalı kapıya bıçakla zarar verdiği iddiasıyla açılan davada sanığın beraatına karar verilmiştir
IV. GEREKÇE
A. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın aşamalarda kapıya tekme atıp çıktığını tehdit etmediğini savunması, 03.03.2014 tarihli olay görgü tutanağında belirtilen hususların şikayetçinin iddiasını şüpheye yer bırakmayacak şekilde doğrulamaması karşısında O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararlarının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 230/2 ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli ve 2014/ 252 Esas, 2015/701 Karar sayılı kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında birinci paragrafa; “5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 223/2-e maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2023 tarihinde karar verildi.